Pasożyty

Choroby pasożytnicze

Wesz ludzka

Wesz ludzka (Pediculus humanus) to gatunek pasożytujący na człowieku, który obejmuje dwa podgatunki: wesz odzieżową (Pediculus humanus corporis) oraz wesz głowową (Pediculus humanus capitis).

Wesz odzieżowa

Jaja wszy odzieżowej przyczepiają się do włókien odzieży, najczęściej wzdłuż szwów bielizny i ubrań z naturalnych tkanin, natomiast znacznie rzadziej zamieszkują owłosioną część klatki piersiowej lub pach. Występuje ona najczęściej w zimnych lub umiarkowanych regionach, gdzie przez większą część roku ludzie zmuszeni są do noszenia grubych, ciężkich ubrań. Wszawica odzieżowa dotyczy najczęściej żołnierzy, bezdomnych oraz więźniów. W momencie ssania krwi wesz wprowadza do organizmu człowieka wydzielinę ze swoich gruczołów ślinowych, co powoduje że skóra staje się zaczerwienieniona i na jej powierzchni pojawiają się swędzące grudki. Swędzenie i drapanie sprzyjają powtórnemu zakażeniu bakteryjnemu. Mogą tworzyć się również niewielkie blizny. Chorobę, którą wywołuje wesz odzieżowa nazywa się „chorobą włóczęgów” lub „chorobą wagabundy”. Można ją rozpoznać na podstawie uczucia ciągłego swędzenia a także powstałych przebarwień i odbarwień.

Wesz głowowa

Wesz głowowa to pasożyt, który zagnieżdża się we włosach głowy, karku lub na plecach. Ukłucie wszy głowowej powoduje w krótkim czasie tworzenie się bardzo swędzących grudek zapalnych, których drapanie może powodować powstanie zakażenia bakteryjnego. Z rozdrapanych ran wypływa surowiczo-ropna wydzielina z której nastepnie tworzą się strupy. Węzły chłonne znajdujące się w okolicy zmian skórnych ulegają powiększeniu i stają się bolesne w dotyku. Jaja wszy przyczepione są do włosów przy powierzchni skóry i wraz ze wzrostem włosa oddalają się od niej. Obecność charakterystycznych białych jaj lub aktywnych stadiów rozwojowych we włosach sygnalizuje wszawicę.

Wszy mają biało-szary kolor, samice są większe od samców i mogą dorastać do rozmiarów od 2 do 4,7 mm. Ich przednia część głowy jest zwężona, odwłok ma kształt owalny, nie posiadają bocznych wypustków. Najkorzystniejsze warunki do rozwoju wszy ludzkiej to wysoka temperatura 28 – 32 st i duża wilgotność. Ich długość życia zależy od poziomu wilgotności, temperatury i stopnia najedzenia. Żywicielem wszy jest tylko i wyłącznie człowiek. Największym wabikiem dla tych pasożytów jest zapach potu ludzkiego. To właśnie pot, a zwłaszcza zawarty w nim kwas mlekowy przesądzają o wyborze żywiciela i o rozpoczęciu ssania krwi.

Wszy rozprzestrzeniają się na dwa sposoby – podczas kontaktu bezpośredniego a także drogą pośrednią gdy używa się wspólnych ubrania, grzebieni, szczotek do włosów, jak i poprzez spanie w jednym łóżku z osobą zarażoną. Wesz głowowa jest najczęstszym pasożytem jaki występuje u dzieci w okresie podstawówki, co jest rezultatem niskiego poziomu higieny osobistej w tym okresie. Wszy rozmnażają sie poprzez składanie jajeczek zwanych gnidami przy skórze głowy.

Profilaktyka wszawicy

Zapobieganie wszawicy polega przede wszystkim na regularnym i dokładnym sprawdzaniu głów dzieciom, dbaniu o higienę osobistą, na utrzymywaniu czystości odzieży, oraz czystości w hotelach pracowniczych, szpitalach, internatach, szkołach, przedszkolach, zakładach fryzjerskich itp.

Leczenie wszawicy

Leczenie wszawicy polega na wtarciu w całe włosy specjalnego preparatu przeciwwszawiczego w postaci szamponu lub płynu. Po kilku godzinach od użycia środka przeciwwszawiczego, gęstym grzebieniem wyczesuje się włosy, w celu usuniecia gnid. Kurację tę należy powtórzyć po upływie 7-10 dni.

Categories: W