Pasożyty

Choroby pasożytnicze

Krztusiec

Krztusiec to choroba układu oddechowego, którą wywołuje bakteria Bordetella pertussis, potocznie nazywana pałeczką krztuśca. Drogą szerzenia się tej choroby jest droga kropelkowa lub też bezpośredni kontakt z osobą chorą. Charakteryzuje go duża zaraźliwość – po kontakcie z zarażonym zachorować może nawet 100% osób.

Specyficznym objawem krztuśca jest długotrwały i nasilający się kaszel, który zazwyczaj występuje napadowo. U najmłodszych krztusiec przebiega w postaci kaszlu, po którym następuje bezdech i sinica. Dorośli chorują bez typowych objawów, a jedynym symptomem może być długo utrzymujący się kaszel, który w wielu przypadkach mylony jest z astmą, zapaleniem krtani lub zapaleniem oskrzeli. Jeśli krztusiec nie zostanie rozpoznany u dzieci starszych, młodzieży i osób dorosłych może stanowić zagrożenie dla niemowląt, które nie wybrały jeszcze pełnego cyklu szczepień przeciwkrztuśćcowych.

Mimo, że o tej chorobie rzadko się mówi, WHO co roku odnotowuje nawet 40 milionów przypadków zachorowań, z czego średnio 400 tys. kończy się zgonem. W Niemczech i USA przeprowadzono badania, które dowiodły, że krztusiec jest częstą przyczyną długo trwającego kaszlu u młodzieży i osób dorosłych stanowiąc 12-32% wszystkich przypadków. Wzrost zachorowań w tych grupach wiekowych wiąże się z zanikaniem odporności poszczepiennej po około 6 – 12 latach od zaszczepienia. Przechorowanie krztuśca także nie gwarantuje trwałej odporności przeciw tej chorobie.

U małych dzieci krztusiec może powodować ciężkie zapalenie płuc, trwałe uszkodzenie mózgu, a także opóźnienie rozwoju fizycznego i umysłowego, może dochodzić do zaburzeń świadomości, uszkodzenia słuchu i wzroku. Często występującym powikłaniem jest też zapalenie ucha środkowego. Im mniejsze jest dziecko, tym przebieg choroby może być cięższy. U niemowląt mogą pojawiać się drgawki, bezdech oraz zapalenie mózgu. Do trwałego uszkodzenia mózgu w wyniku powikłań dochodzi w 2% przypadków. Krztusiec to choroba, która u niemowląt jest rzeczywistym zagrożeniem dla życia.

U osób dorosłych krztusiec charakteryzuje się głównie napadowym i długo trwającym kaszlem. Z tego powodu określany jest „100 dniowym kaszlem”. Badania ukazują, że prawie 80% osób dorosłych z potwierdzonym rozpoznaniem zgłaszało kaszel trwający dłużej niż 3 tygodnie, a u 27% z nich kaszel utrzymywał się ponad 3 miesiące. W połowie przypadków napady kaszlu kończą się wymiotami lub atakiem duszności, chorzy mają
też problemy ze snem. Krztusiec może przyczyniać się do zapalenia płuc oraz zapalenia ucha środkowego. U osób starszych choroba może powodować krwawienie wewnątrzczaszkowe w wyniku którego może dojść do śmierci. Nietypowe objawy powodują, że krztusiec bywa źle diagnozowany i jest przez to nieskutecznie leczony. Błędne rozpoznanie choroby prowadzi do zbędnych oraz meczących badań, a także naraża osobę chorą na groźne powikłania.

Krztusiec – profilaktyka

Najskuteczniejszą profilaktyką krztuśca jest szczepienie. U niemowląt stosuje się szczepionki skojarzone, które chronią jednocześnie przed trzema chorobami: błonicą, tężcem i krztuścem. Następnie po około 6 -12 latach od zaszczepienia lub przechorowania, odporność organizmu spada, dlatego przypominające dawki szczepionki są konieczne.

Categories: Bakterie