Pasożyty

Choroby pasożytnicze

Grzybica u dzieci

Infekcje grzybicze u ludzi pojawiwają się stosunkowo rzadko i wiążą się zazwyczaj z niegroźnymi, lecz jednocześnie nieprzyjemnymi objawami. Trzeba wiedzieć jednak, iż niektóre rodzaje grzybów w nadmiarze mogą stwarzać zagrożenie dla życia!

Grzybice najczęściej dotyczą ludzi osłabionych, których układ immunologiczny jest wyniszczony długą chorobą lub przedłużającą się antybiotykoterapią. Zakażeniami grzybiczymi zagrożone są w znacznym stopniu także małe dzieci, ponieważ ich układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty. Dodatkowym czynnikiem sprzyjającym zakażeniom jest to, że grzybice łatwo przenoszą się z jednej osoby na drugą, dlatego też wśród ciekawskich i wszędobylskich dzieci o infekcję nietrudno. Objawy grzybic występujących u dzieci są przeważnie bagatelizowane i w rezultacie niewłaściwie leczone. Dzieci są podatne na infekcje grzybicze właściwie w każdym okresie rozwojowym. Większość inwazji powodują grzybice nabyte, chociaż zdarzają się także przypadki grzybic wrodzonych, w których grzyb dostaje się do płodu razem z krwią matki. Takie grzybice należą na szczęście do rzadkości.

W przebiegu każdej takiej infekcji obniża się odporność organizmu co wiąże się z jeszcze większą podatnością dziecięcych organizmów na innego rodzaju drobnoustroje i znacznie częstszy rozwój reakcji alergicznych. Układ odpornościowy staje się „nadwrażliwy”. Wiąże się to bezpośrednio ze zdolnością łatwiejszego wnikania zewnętrznych alergenów poprzez wytworzone w przebiegu grzybicy nadżerki i ranki.

Leczenie grzybicy u dzieci

Leczenie grzybicy powinno przebiegać w dwóch etapach. W pierwszym należy zniszczyć grzyba i pozbyć się go z organizmu, w drugim należy od nowa odbudować i wzmocnić barierę immunologiczną. Z tego względu leczenie przeciwgrzybicze trwa wiele miesięcy i wymaga cierpliwości.

Grzybice mogą objawiać się miejscowo na skórze i błonach śluzowych lub też występować w formie uogólnionej i wiązać się z ogólnoustrojowym zakażeniem organizmu. W każdym przypadku grzybicy u dzieci należy uznać, że jest to proces ogólnoustrojowy, ponieważ nawet małe odchylenia od normy mogą powodować poważnie przebiegającą grzybicę. Pamiętajmy, że każda inwazja patogennego grzyba dotycząca dziecka, a w szczególności wcześniaka, może doprowadzić do jego zgonu!

Grzyby, które stanowią największy odsetek zakażeń u dzieci pochodzą z grupy dermatofitów i najczęściej dotyczą skóry, włosów oraz paznokci. Przenoszone są drogą inhalacyjną, pokarmową lub przez uszkodzoną skórę. Ogniska wczesnej inwazji powstają najczęściej w tkance płucnej i stąd razem z krwią przedostają się do ośrodkowego układu nerwowego, a podczas zakażenia uogólnionego do większości narządów wewnętrznych a także kości.

W naszym klimacie najczęściej spotykanym rodzajem grzybicy jest drożdżyca, którą wywołują grzyby z rodzaju Candida. Kandydoza, określana także nazwą – blastomykoza, w ludzkim organizmie może egzystować praktycznie we wszystkich tkankach i narządach. W szczególnie korzystnych warunkach stwarzanych między innymi podczas zabiegów chirurgicznych czy inwazyjnych badań, może dojść do bezpośredniego zakażenia narządów wewnętrznych. Niezwykle niebezpieczne jest przedostanie się grzyba do krwi, ponieważ niemal zawsze wiąże się z to ciężkim przebiegiem i poważnymi skutkami. Stan taki określa się jako sepsa.

Znaczna większość kandydoz występujących u dzieci to infekcje błony śluzowej jamy ustnej w postaci popularnych pleśniawek. Pojawiają się one głównie u noworodków zakażonych w czasie porodu grzybami Candida, zlokalizowanymi na narządach rodnych matki. Źródłem infekcji w trakcie ciąży może być też pochwa kobiety ciężarnej. Już po urodzeniu na pojawienie się kandydozy jamy ustnej bardziej narażone są dzieci, które karmione są butelką i często przyjmują antybiotyki. System odpornościowy dziecka nie jest jeszcze wykształcony dlatego nie identyfikuje grzyba jako czynnika obcego i nie mobilizuje sił, by z nim walczyć, dlatego pierwsze objawy kandydozy widoczne się często już po kilku dniach od momentu zakażenia.

Pleśniawki

Pleśniawki to małe, owalne lub okrągłe wykwity, które występują w obrębie jamy ustnej, na języku oraz podniebieniu, dookoła otacza je czerwony rąbek, a na ich powierzchni widoczny jest biało-szary nalot przypominający ścięte mleko. Pojedyncze plamki mogą zlewać się ze sobą tworząc rozległe wysepki, a niekiedy mogą pokrywać całą powierzchnię błony śluzowej, tworząc typowy „biały kożuch” pod którym występują charakterystyczne zmiany zapalne.

Podczas choroby noworodek może być niespokojny, marudny i płaczliwy oraz niechętnie przyjmuje pokarm. Starszym dzieciom dokucza pieczenie oraz uczucie suchości w jamie ustnej, może także pojawiać się ból samoistny lub spowodowany podrażnieniem powstałym podczas jedzenia. Postać ostra przebiega ze znacznym podwyższeniem temperatury ciała, mogą też pojawiać się wykwity grudkowe i krostkowe na skórze, podrażnienie, świąd i zaczerwienienie skóry odbytu oraz drożdżakowe zmiany zapalne okolic zgięciowych i pachwinowych.

Nieleczona drożdżyca może w późniejszym okresie skutkować słabszym przyrostem masy ciała dziecka, wzdęciami i kolkami jelitowymi oraz częstym oddawaniem cuchnących stolców. W cięższych, przewlekłych przypadkach kandydoza jamy ustnej może się szerzyć i zajmować gardło, przełyk, a nawet dalsze odcinki przewodu pokarmowego i układu oddechowego, powodując chrypkę oraz utrudniając przełykanie i oddychanie.

Powikłania grzybicy u dzieci

Powikłaniami kandydozy wywołanej antybiotykoterapią mogą być miejscowe zaniki błony śluzowej jamy ustnej i języka. Kandydoza żołądka, jelit i otrzewnej u dzieci może objawiać się okresowymi bólami brzucha i biegunkami, uczuciem świądu i pieczenia oraz pękaniem błony śluzowej i skóry w okolicach odbytu. Drożdżyca układu moczowo płciowego u dziewczynek objawia się upławami, przewlekłym, uciążliwym świądem oraz pieczeniem pochwy oraz bólami podbrzusza, które wyraźnie nasilają się w godzinach nocnych.

Categories: Grzybica