Grzybica jelit

Grzybice są efektem działania groźnych patogenów, które po wtargnięciu do wnętrza naszego organizmu wywołują choroby grzybicze poszczególnych narządów.

Grzybica układu pokarmowego

Ludzki przewód pokarmowy nie jest jałowy. Wewnątrz niego egzystuje ogromna ilość bakterii, które „oblepiając” błonę śluzową – głównie jelit, nie pozwalają na zasiedlanie go przez patogeny chorobotwórcze. Z tego właśnie powodu w czasie antybiotykoterapii lekarz zapisuje probiotyki, czyli kultury bakterii jelitowych w formie zawiesiny, które są substytutem naszych własnych bakterii zabitych przez antybiotyk. W czasie stosowania antybiotyków może dojść do tego, że nasz przewód pokarmowy oraz jego naturalna odporność zostaną upośledzone, a to predysponuje do tego, że w jelitach mogą rozwinąć się chorobotwórcze grzyby z gatunku drożdżaków. Stan ten określany jest jako grzybica jelit lub kandydoza jelit, jest niezwykle niebezpieczny i wymaga leczenia.

Grzybica jelit – objawy:

Grzybica jelit objawia się szeregiem dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Ich rodzaj oraz nasilenie mogą różnić się w zależności od pacjenta. Najczęstsze objawy to:

  • zaburzenia trawienia,
  • nudności,
  • wymioty,
  • wzdęcia,
  • biegunki
  • zwiększony apetyt na pokarmy słodkie i zawierające dużą ilość węglowodanów

Wzdęcia i biegunki spowodowane są fermentacją produktów spożywczych, jaka zachodzi w jelitach na skutek działania drożdżaka Candida albicans oraz wydzielania się gazów.

Objawy grzybicy jelit mogą być mylone z objawami będącymi wynikiem innej choroby jelit, np. choroby Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelit, czy nawet raka przewodu pokarmowego. Dolegliwości te mogą pojawić się także u całkowicie zdrowych osób jako efekt spożycia pokarmów źle trawionych lub u osób, które nie tolerują laktozy po zjedzeniu produktów mlecznych.

Diagnozowanie grzybicy jelit jest dosyć skomplikowane. Kandydozę można podejrzewać u osób:

  • osłabionych
  • z upośledzoną odpornością (genetyczny zespół niedoboru odporności, nabyta – np. AIDS lub wrodzona)
  • leżących i długo hospitalizowanych
  • przyjmujących leki sterydowe, hormonalne (również doustną antykoncepcję hormonalną i hormonoterapię zastępczą w okresie menopauzy)
  • przyjmujących leki immunosupresyjne, kontynuowane po przeszczepie narządu,
  • stosujących antybiotykoterapię, szczególnie gdy nie była prowadzona razem z probiotykiem.