Pasożyty

Choroby pasożytnicze

  • Ospa wietrzna Ospa wietrzna

    Ospa wietrzna jest wirusową chorobą zakaźną. Jej szczególną cechą jest występowanie wysypki pęcherzykowej, która pojawia się w kilku rzutach. Ospa należy do najczęściej występujących chorób zakaźnych wieku dziecięcego - dotyka osoby w wieku od 5 do 14 roku życia. Ospa wietrzna - drogi zakażenia Do zarażenia ospą wietrzną dochodzi dwiema drogami: drogą kropelkową ...

  • Salmonella Salmonella

    Salmonella jest bakterią z rodziny Enterobacteriaceae, wywołującą salmonellozę, zakaźną chorobę bakteryjną powodującą m.in. zapalenie jelia cienkiego i grubego. Została odkryta przez Daniela Salmona i od jego nazwiska pochodzi jej nazwa. Obraz kliniczny wywołanej przez Salmonellę choroby zależy od zjadliwości serotypu wywołującego schorzenie, a także od wieku i wrażliwości osoby chorej. Często ...

  • Posocznica noworodków Posocznica noworodków

    Posocznica noworodków (inaczej znana jako posocznica noworodków niejasnego pochodzenia) jest chorobą bakteryjną, która dotyka dzieci w pierwszych 30 dniach ich życia. W wyniku zarażenia się bakterią dochodzi do zakażenia krwi, prowadzącego do ciężkich komplikacji, m.in. zapalenia opon mózgowych. Posocznica noworodków - zakażenie Bakterie powodujące zakażenie krwi i wywołujące posocznicę zmieniają się na przestrzeni ...

  • Wirusowe zapalenie wątroby Wirusowe zapalenie wątroby

    Wirusowe zapalenie wątroby jest chorobą wątroby wywołaną, na co zresztą wskazuje nazwa, zakażeniem wirusowym. Potocznie nazywa się je żółtaczką, co wiąże się z faktem zażółcenia powłok skórnych, jednak jest to określenie niepoprawne z medycznego punktu widzenia oraz nieściśłe. Wyróżnia się następujące wirusy hepatotropowe: wirus zapalenia wątroby typu A, wirus zapalenia wątroby typu B, wirus ...

  • Różyczka Różyczka

    Różyczka to wirusowa choroba zakaźna o z reguły łagodnym przebiegu. Początkowo więc, do 1941 roku, uważano ją za niegroźną. Dopiero później okazało się, że może powodować poważne uszkodzenia płodu do 12 tygodnia jego życia, a nawet doprowadzić do poronienia oraz śmierci dziecka, stąd szczególną uwagę zwraca się obecnie na różyczkę u ...

  • Półpasiec Półpasiec

    Półpasiec to ostra zakaźna choroba wirusowa. Wywołuje ją wirus Sircella-zoster wirus, ten sam, który wywołuje także ospę wietrzną. W przebiegu choroby dochodzi do zmian zapalnych, a także pęcherzykowej wysypki w obrębie skóry unerwionej przez chorobowo zmieniony nerw. Na chorobę tę częściej zapadają dorośli, podatność wzrasta z wiekiem. Półpasiec - zakażenie Saricella-zoster virus rozprzestrzenia ...

  • opryszczka1 Opryszczka

    Opryszczka jest infekcją wirusową, która charakteryzuje się utajeniem oraz nawrotami. Zakażenie wirusem opryszczki jest bardzo powszechne, jednak zazwyczaj nie ujawnia się klinicznie. Czasami może dawać rozmaite objawy i zespoły chorobowe jako infekcję pierwotną albo nawrotową. Opryszczkę cechują pęcherzyki na błonach śluzowych albo skórze, co pomaga w rozpoznaniu zakażenia. Zakażenie pierwotne wirusem ...

  • Odra Odra

    Odra jest chorobą wirusową. Razem z ospą wietrzną stanowią najczęstsze - wg statystyk - choroby zakaźne wieku dziecięcego. Wywołuje ją wirus odry, obecny w wydzielinie błony śluzowej gardła, rozprzestrzeniający się bezpośrednio na drodze kropelkowej. Odra - objawy, leczenie "Książkowa", klasyczna odra przebiega w trzech etapach: 1. Etap nieżytowy, który trwa od 3 do 4 dni. W ...

  • Grypa Grypa

    Grypa jest ostrą zakaźną chorobą wirusową, najczęściej kilkudniową. Wirus grypy ma kilka typów; najważniejsze znaczenie mają wirusy typu A, B (rozróżniane badaniem serologicznym) oraz wirus typu C. Wirus grypy A występuje u ludzi oraz zwierząt, tworzy liczne podtypy, jest przyczyną pandemii oraz epidemii o dużym zasięgu. Wirus grypy B występuje tylko u ludzi, nie mutuje, jest przyczyną ...

  • Świnka Świnka

    Świnka jest ostrą zakaźną chorobą wirusową. Towarzyszy jej gorączka oraz bolesny obrzęk gruczołów ślinowych przyusznych, rzadziej podżuchwowych oraz podjęzykowych, często z objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Z reguły występuje u dzieci w wieku szkolnym i ma łagodny przebieg, jednak zaniedbana i nieodpowiednio leczona może spowodować poważne powikłania. Chorobę wywołuje wirus nagminnego ...

„Człowiek jest ekosystemem” to chyba najbardziej trafne stwierdzenie jakiego użył pewien niemiecki naukowiec. Nasze ciało składa się z bilionów komórek z czego aż 90% z nich nie pochodzi od człowieka, za to należy do grupy stworzeń, którym człowiek został przeznaczony jako źródło pożywienia, miejsce noclegu, miejsce do rozrodu, żeru, oraz odpoczynku. Zatem błędne jest myślenie, że człowiek jest pojedynczym organizmem. Dla niektórych pocieszeniem może być więc fakt, że nigdy nie byliśmy i nie będziemy sami.

Na powierzchni naszego ciała żyje mnóstwo mikrobów i nawet w tym momencie, zanim skończycie czytać to zdanie, na Państwa ciele narodzą się kolejne miliardy mikroorganizmów. Znajdują sie one wewnątrz organizmu, na jego powierzchni, w każdej nawet najmnijeszej i najciaśniejszej przestrzeni. Zbilansowany stosunek mikroorganizmów zamieszkujących nasze jelita zapewnia nam dobre zdrowie i samopoczucie. W porach naszej twarzy egzystuje nieszkodliwy pajęczak, w naszej jamie ustnej pływa przyjazna ameba, słabość do nas wykazują także pluskwy, pchły, wszy, wirusy, pierwotniaki, kleszcze, grzyby, bakterie, itp. Homeostaza, czyli wyważona równowaga pomiędzy naszym ciałam, a jego niewidzialnymi mieszkańcami daje stan, który nazywamy zdrowiem. Lecz jeśli bilans ten zostanie zakłócony, to nawet najmniejsza bakteria, ledwo dostrzegalna pod mikroskopem będzie w stanie zabić dorosłego człowieka lub wielkie zwierze.

Nasze życie nigdy nie było i nie będzie sterylne. Dlatego tak ważne jest, by dbać o utrzymanie właściwej równowagi, nie przesadzając w żadną ze ston, ponieważ pozbawiony zarazków organizm również nie jest w stanie sprawnie funkcjonować. Znaczna większość mikrobów jest symbiontami. Oznacza to, że my jesteśmy potrzebni im i one są potrzebne nam. Obecne na naszej skórze bakterie tworzą powłokę ochronną, która chroni przed wnikaniem innych, szkodliwych mikroorganizmów; te, które znajdują się w naszych jelitach pomagają w procesach trawienia i dostarczają nam ważnych witamin; inne z kolei zachowują się jak nieszkodliwi współbiesiadnicy, których towarzystwo jest wyjątkowo dobrze tolerowane. Nazywamy ich komensalami.

Co ciekawe, uważa sie, że nawet 99% wirusów i bakterii na naszym ciele nie zostało jeszcze odkrytych! Całkowita liczba naszych gości rośnie razem z liczbą ludzi na Ziemii. Fakt, że niektóre obce organizmy powodują dolegliwości wynika ze zmiany trybu życia nowoczesnego człowieka. Na codzień towarzyszy nam stres, zła dieta, jesteśmy społeczeństwem starzejącym się, a nasze pociechy chronimy na wszelkie sposoby przed złem tego świata różnymi chemikaliami, preparatami odkażającymi, bakteriobójczymi, które wyjaławiają młode organizmy. Wszystkie te czynniki wpływają na obniżenie odporności immunologicznej organizmu i sprzyjają infekcjom intruzów, które namnażają się w takich sprzyjających warunkach bez opamiętania. System obronny jest osłabiany także przez określone zabiegi medyczne, palenie papierosów, nadmierne spożywanie alkoholu, narkotyki, bezsenność, niedostateczne odżywianie się czy w końcu nadużywanie antybiotyków.

Niezaprzeczalnym plusem wynikającym z istnienia bakterii jest to, że utrzymują one nasz system immunologiczny w ruchu, i bez tej stymulacji nie mógłby się on prawidłowo rozwijać. Dzięki takim „treningom” nasz organizm toleruje ewentualne antygeny pochodzące z pożywienia, a także mieszkańców naszych jelit.

Jest jednak pewna grupa mikroorganizmów z którą niechętnie dzielimy się tym, co dla nas najcenniejsze, a nasze stosunki są raczej mało przyjazne, oparte na wiecznej walce. To pasożyty. Zwycięża jak zwykle – silniejszy. I to od nas zależy wynik tego pojedynku o nasze ciało. Dla pasożytów kategorycznie nie ma w nim miejsca! Przysparzają one człowiekowi zbyt wiele szkód i kłopotów by tolerować ich obecność.

Człowiek to istota, którą rozpatruje się na trzech wzajemnie przenikających się płaszczyznach – biologicznej jako ciało fizyczne, psychologicznej czyli emocje oraz duchowej. Zaburzenie równowagi pomiędzy nimi prowadzi do zachwiania odporności, a to otwiera drogę wielu inwazjom pasożytniczym.

Pasożyty są wszędzie, w żywności, wodzie, w powietrzu, u zwierząt, u ludzi. Są niezwykle inteligentnymi stworzeniami, które bez trudu dostosowują się do zmieniających się warunków zewnętrznych. W toku ewolucji rozwinęły one specjalne strategie, które umożliwiają przetrwanie w organizmach żywicieli, tworzą swego rodzaju “nowinki techniczne”, które stają się nie lada wyzwaniem dla organizmów zainfekowanych ludzi. Można stwierdzić, że cykl ewolucyjny człowieka nie jest zsynchronizowany z cyklem ewolucyjnym pasożytów i nie nadąża za nim.

W trakcie pobytu w naszym organizmie pasożyty zmieniają swoje białka na powierzchni komórki, tak więc wysiłek naszego układu odpornościowego idzie na marne. Gdy tylko organizm zaczyna rozpoznawać dany typ cząsteczki, pasożyt zmienia “swoją twarz”, której żywiciel jeszcze nie potrafi rozpoznać.

Dzięki temu, pasożyty osiągają znaczną przewagę, dodatkowym ich „atutem” jest zdolność szybkiego rozmnażania się. W rezultacie dochodzi do tego, że często ogromny wysiłek żywiciela, związany z mobilizacją sił autoimmunologicznych, nie zapewnia eliminacji intruza, za to prowadzi do uszkodzeń własnych tkanek i narządów.

Pasożyty żyją na koszt swojego gospodarza, wyrządzają wiele szkód, są obciążeniem dla systemu immunologicznego i homeostazy organizmu. Charakterystyczne jest także to, że podkradają one najcenniejsze dla nas substancje odżywcze oraz zatruwają żywiciela toksynami pochodzącymi z ich własnej przemiany materii.

Typowe objawy zakażeń pasożytniczych to:

  • podkrążone oczy,
  • rozszerzone źrenice,
  • białe cienie, smugi na dziąsłach nad zębami i zgrzytanie,
  • nadmierny apetyt lub jego bark,
  • bóle brzucha,
  • wzdęcia,
  • biegunki,
  • zaparcia,
  • bulimia i anoreksja,
  • otyłość i niedowaga,
  • częste infekcje u dzieci i dorosłych – katar, kaszel,
  • alergie,
  • zmiany skórne – szczególnie policzki, okolice ust, czoło, plecy,
  • świąd skóry,
  • wysypki,
  • puchnięcie po ugryzieniu np. komara,
  • wypadanie włosów,
  • bóle głowy, mięśni, stawów, migreny
  • ciągłe zmęczenie,
  • złe samopoczucie.

Usunięcie „nieproszonych” gości z naszego organizmu jest możliwe, ale wymaga wiele czasu, cierpliwości i poświęceń. Przede wszystkim:

  • zmieńmy dietę ograniczając ilość spożywanych cukrów, które są najlepszą pożywką dla pasożytów i grzybów,
  • eliminujmy „intruzów”,
  • regularnie oczyszczajmy organizm z nagromadzonych toksyn,
  • wzmacniajmy nasz układu pokarmowy i immunologiczny suplementami i probiotykami,
  • antybiotyki stosujmy tylko wówczas, jeśli naprawdę jest to konieczne,
  • dbajmy o higienę osobistą i higienę miejsc w których przebywamy, jednak z umiarem tak by nie doszło do ich całkowitego wyjałowienia, bo to również sprzyja infekcjom,
  • dbajmy o higienę przyrządzania i spożywania posiłków.

Dzięki tej stronie będą mogli Państwo poszerzyć swoją wiedzę na temat pasożytów, sposobu ich życia, rozwoju, rozprzestrzeniania się i sposobu ingerencji w organizm żywiciela. Im większa będzie nasza świadomość, tym efektywniej będziemy się bronić.